جغرافياي فرهنگي
اصطلاح جغرافياي فرهنگي بيش از آن كه به محيط زيست انسان معطوف باشد، تكيه بر فرهنگ هاي انساني دارد. جغرافياي فرهنگي مطالعه تغييرات فضايي گروههاي فرهنگي و عملكرد فضايي جامعه را پوشش ميدهد. بدين ترتيب جغرافياي فرهنگي بر توصيف و تجزيه و تحليل نحوه تفاوت ها و يكساني در زبان، دين، اقتصاد، حكومت و ديگر پديدههاي فرهنگي از مكاني به مكاني ديگر تكيه دارد. نظر به اين كه فرهنگها توسط گروههاي انساني تشكيل ميشوند، از اين روي جغرافياي فرهنگي نيز الزاماً انسان ها را به صورت گروهي و تجمعي مد نظر قرار ميدهد.
در جغرافياي فرهنگي
به موضوع هاي مهم
ناحيه فرهنگي، پخش
فرهنگي،
اكولوژي
فرهنگي،
در هم تنيدگي و چشم
انداز فرهنگي پرداخته
مي شود. در برنامه
ريزي ها،
ناحيه فرهنگي به
تفاوت ها
و تشابهات
فرهنگي
مناطق مختلف نظر
دارد. پخش
فرهنگي
به ما كمك
ميكند. جنبههاي
پويا و در تغيير
فرهنگي
و گسترش آن
را بشناسيم. اكولوژي فرهنگي به
روابط پيچيده انسان
با زيست بوم
ميپردازد. با در
هم تنيدگي فرهنگي
ميتوانيم
دريابيم
كه بسياري از
وجوه فرهنگي ار
كه به گونهاي
مجزا مطالعه
ميكنيم،
در دنياي واقعي
كاملاً متمايز از
هم نيستند و
از در هم
تنيدگي
برخوردارند،
با وجود
آن كه ميتوان به
شكل يك كل
به آن درهم
تنيدگي ها
نگريست
و خلاصه چشم
انداز فرهنگي به آن
ها ابعاد
نمادين
فرهنگي
ميبخشد
و امكان تفسير
شان را در
برنامهريزي
فراهم ميآورد.
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم شهریور 1387ساعت 2:30 توسط دکتر کاوه احمدی علی آبادی
|
